A fish called ... Ignaas

A couple of years ago, I held a keynote lecture at Debrecen University (Hungary) on Michel Foucault, lifestyle and biopolitics. The paper has been published now as one of the chapters of a forthcoming volume on Bioethics and Biopolitics, edited by Péter Kakuk.

31 st  EUROPEAN CONFERENCE ON PHILOSOPHY OF MEDICINE AND HEALTH CARE 16 – 19 August, 2017 "Emerging Technologies in Healthcare" This week, together with three of my reseach members, I attended the ESPMH conference, organised by the University of Belgrade. I chaired a special seminar on the digital patient. Speakers were Kathleen Gabriels, Tania Moerenhout, Marlies Saelaert and Yasmien de Ly. All of them did very well. We want to thank the audience for the questions and comments. All information, see the website of the European Society for Philosophy of Medicine and Healthcare.

Donderdag 10 augustus schreef ik een stuk voor De Standaard over de twist tussen Rome en de Belgische broeders van liefde. Ondertussen zijn er al wat reacties binnengelopen. Maandag reageer ik opnieuw in de krant. Zie hieronder voor mijn stuk van afgelopen week: Ook christenen moeten de wet respecteren Als de Belgische Broeders van Liefde hun visietekst rond euthanasie herzien, betekent dit dat Rome kan bepalen hoe we in ons land met patiënten in de psychiatrie omgaan. Voor  Ignaas Devisch  is dat onaanvaardbaar. IGNAAS DEVISCH Wie?  Doceert medische filosofie en ethiek aan de UGent en de Artevelde-hogeschool en is columnist bij deze krant. Wat?  De tijd dat instellingen bepalen hoe individuen moeten denken, is voorbij. Neen, een pax Romana zit er blijkbaar niet meteen in om het open conflict tussen Rome en de Belgische Broeders van Liefde te beslechten  (DS 9 augustus)   . Nochtans is de inzet groot en het belang van een go...

In het najaar verschijnt mijn nieuwe boek bij De Bezige Bij: Het empathisch teveel. Op naar een werkbare onverschilligheid. Op DONDERDAGAVOND 26 OKTOBER 2017 stel ik het in België voor in de theaterzaal van de Gentse Vooruit. Noteer nu alvast de datum. Een echte uitnodiging is voor later. In Nederland wordt er nog een voorstelling gepland. Later meer details.

Aan het einde van de maand juni waren er nog enkele debatten die alle aandacht vereisten: de NIP test, maar ook andere issues zoals militairen op straat. Herbekijk de Afspraak op vrijdag via deze link  waar die laatste discussie ook aan bod komt. Verder zijn er de vreselijke berichten uit Mosul en de onthoofdingen van kinderen. Op vraag van deredactie.be schreef ik een stuk hierover. Klik hier om het te lezen. Voorts ontving ik nog goed nieuws over 2 nieuwe publicaties: Healthcare teams as complex adaptive systems: focus on interpersonal interaction, met Dr. Peter Pype als eerste auteur en ik als laatste; Klik hier voor de link.  En de tekst over  Victims of disaster : can ethical debriefings be of help to care for their suffering? met mezelf als eerste auteur is nu ook gepubliceerd. Klik hier voor de link. De komende maanden wordt het wat kalmer op het front van columns en opiniestukken om me volledig toe te leggen op het afwerken van een nieuw boe...

Woede is een vorm van betrokkenheid Enkele maanden geleden besloot essayist Pankaj Mishra een interview over zijn boek  Tijd van woede  met de volgende zin: ‘Pas als politici durven te spreken over vragen als “wat maakt ons een mens?”, zullen ze in staat zijn onze woede te temperen’  (DS 11 maart)   . Misschien had Theresa May dat boek beter ter hand genomen. Want woedend zijn ze, de mensen die de brand in de Grenfell Tower in hartje Londen hebben overleefd. Samen met veel anderen. Maar niet alleen in Londen zijn mensen woest. Dat zijn ook een groot aantal kiezers die op Donald Trump hebben gestemd of op Geert Wilders. Allemaal schreeuwen ze hun ongemak uit. Vraag mensen hoe ze denken over politici en de onvrede staat centraal. En zelf zijn Trump en Wilders, maar ook andere demagogische leiders zoals Marine Le Pen, de hele tijd woest. De vraag naar de oorzaak van die alomtegenwoordigheid van onvrede of wrok, is makkelijk gesteld. Er een antwoord op ge...

Hopen op uitsterven? ‘We hopen dat ze uiteindelijk zullen uitsterven’, zo liet Etienne Vermeersch afgelopen weekend optekenen in een interview met  De Morgen  over de NIP-test en het bestrijden van genetische afwijkingen. De ‘ze’ slaat op mensen met Down waarvan een niet nader bepaalde ‘we’ hoopt dat ze uiteindelijk uitsterven. Het is niet mijn gewoonte om één zin uit een interview te selecteren maar deze quote maakt een wereld op zich uit. Hij leest als een vonnis. Niet alleen om wat er staat, maar ook door de onderlinge combinatie van de woorden. Allereerst het woord waarmee de zin begint: ‘we’. Over welk ‘wij’ gaat het hier? Wij Etienne Vermeersch, wij genetischeziekte- bestrijders? En dan die andere twee woorden: ‘uiteindelijk uitsterven’. Betekent het dat we in de toekomst alleen hen die het perfecte genetische plaatje kunnen voorleggen, bestaansrecht verlenen? Gesteld dat dit ooit de realiteit wordt, wie velt dan het vonnis over wat levensvatbaar is of niet? Wel...